چگونه شکنجه گران انتخاب و استخدام می شوند؟

 آزمایش شوک الکتریکی استنلی  میلگرم و یا آزمایش فرمان بری

در دهه 1960/1340، شخصی به نام دکتر استنلی میلگرام، روانشناس دانشگاه استنفورد، آمریکا

بعد از پژوهش نوشته های دادگاه نورنبرگ که جنایتکاران جنگ جهانی دوم مخصوصا سربازان ،درجه داران و افسران آلمان نازی را  محاکمه می کرد و در پاسخ به اتهامت:

آنان می گفتند که تنها از دستور اطاعت می کردند

تصمیم به آزمایشی گرفت.

 

وی در روزنامه  آگهی زد و   داوطلبانی را برای  آزمایشی با دستمزد دعوت کرد.

 

در این آزمایش دکتر میلگرم پنل مخصوص دستگاه شوک برقی را گذاشت که شوک القا نمی کرد

بلکه تنها چراغ ولتاژ آن در زمان شوک دادن روشن می شد که از 5 تا 450 ولت را نشان می داد،

این واقعیت از داوطلبان پنهان نگاه داشته شد.

 

همچنین دکتر میلگرم  مرد میانسالی  را استخدام کرد که داوطلبان باید به این شخص شوک برقی وارد می کردند.

 

درست است که به این مرد میانسال شوکی وارد نمی شد زیرا دستگاه برای چنین کاری طراحی نشده بود و تنها برای نمایش چنین کاری بود

اما وی  باید رلی را بازی کرده و مدام از ناراحتی قلبی خود شکایت می کرد و زمانی که چراغی روشن می شد ، نسبت به مقدار ولتاژ آن از خود واکنش دردناکی نشان می داد و به شوک دهنده اعتراض کرده و خواهش می کرد که  دیگر به وی شوک ندهد.

 

دکتر استنلی میلکرم و همکارانش فکر می کردند:  تنها معدود کسانی که سادیسم دارند تا 450 ولت به شخصی  میانسال با ناراحتی قلبی و مریض  شوک وارد کنند.

 

به شرکت کنندگان گفته شده بود که این آزمایش برای آن  است که تاثیر تنبیه بدنی را بر روی یادگیری افراد نشان دهد،

که اینطور نبود و تنها می خواستند بدانند که آیا افراد دستوری که به آنها داده می شود را انجام می دهند و مردی میانسال و مریضی را شکنجه می کنند یا خیر؟

 

 آزمایش بدین صورت انجام می گرفت:

یک آزمایشگر با روپوشی سفید به هر داوطلب آموزش می داد تا به شخص میانسالی  که  در کابین مجاور بود و دیده نمی شد،

از طریق یک پنل کنترلی، شوک برقی که با هر جواب اشتباه باید افزایش می یافت، اعمال می کرد.

 

 

داوطلبان هر بار شوکی برقی که بر مرد میانسال  وارد می کردند،

با فریاد و شکایت آشکار  وی  که از ناراحتی قلبی خود به آنها می گفت، روبرو می گشتند.

 

میلگرام مجذوب این شده بود که چه تعداد از شرکت کنندگان از دستورات غیر انسانی آزمایشگران پیروی می کنند.

 

آزمایشگران، داوطلبانی را که از شکنجه سر  باز می زدند

ترغیب به شکنجه کرده و به آنان میگفتند که اگر بلایی سر شکنجه شونده بیاید آنها مسئول آن  نخواهند بود.

 

متاسفانه حدود 65 درصد داوطلبان از دستورات آزمایش کنندگان اطاعت کرده و تا 450 ولت به مردی مریض احوال و میانسال شوک وارد نمودند.

 دکتر میلگرم در یک مصاحبه رادیویی در مورد نتایح این آزمایش احساس تاسف کرد و گفت:

"جواب هایی که از این آزمایش گرفته شد بسیار ناراحت کننده هستند

زیرا نمی توان  بر روی انسانیت حساب نمود که از خشونت و شکنجه حذر کند .

اگر بجای آزمایشگران  آزمایشی که مشخص نیست چه کسانی هستند،

چنین درصدی از شرکت کنندگان به شخصی میانسالی  که به شکنجه آنها بر خود اعتراض می کند، شوک های دردناک وارد کنند

دولتی مقتدری  دستور دهد ،

چند درصد اطاعت خواهند نمود؟"